รบกวนโลกให้น้อยลง 2 :

รบกวนโลกให้น้อยลง 2 :

ภาระ กับ ภารกิจ

ตอนที่แล้วได้เกริ่นปูพื้นความเข้าใจในเรื่องสิ่งแวดล้อมที่เข้ามากระทบเรา ด้วยสองกลวิธีที่คนทั่วไปใช้ในการนำเสนอ

ตระหนก กับ ตระหนัก

ยุคที่สื่อครองเมือง ด้วยความรวดเร็วฉับไวจนบางครั้งไร้ข้อมูลความจริงหรือขาดชุดความรู้เพียงพอที่จะทำให้คนรับสื่อได้กลั่นกรองก่อนจะหลงเชื่อ ความตระหนกเลยเกิดขึ้นจนคนไม่ทราบข้อเท็จจริง และไม่มีเวลาหรือมีความมุ่งมั่นเพียงพอจะไปค้นหาความจริงหรือข้อมูลที่ถูกต้อง

ความตระหนัก จะทำให้เราเข้าใจและต่อไปก็จะไม่กระพือหรือหลงเชื่อแบบไร้ความรู้และข้อมูล

ถ้าเราปรับความคิดและเข้าใจในกลยุทธ์ทั้งสองแล้ว

วันนี้ผมจะขอนำเสนอวิธีพิชิตกลไกการเผลอทำลายโลกโดยไม่รู้ตัว

หลายครั้งที่เรามองว่า”การจะต้องรับผิดชอบต่อผลการบริโภคของเราทุกวันมันเป็นภาระมากๆ” ทำไมเราต้องมานั่งคอยคิดพิจารณาเลือกซื้อสินค้าตัวนั้น ไม่ซื้อตัวนี้ หรือต้องมาซื้อตัวนี้ ไม่ซื้อตัวนั้น คงไม่มีใครมานั่งพิจารณาหรือมาตรวจชนิดสินค้าว่าอันไหนที่จะดีหรือไม่ดี บางครั้งสินค้าตัวนั้นก็มีทั้งดีและไม่ดี เราจะตัดสินอย่างไร

และถ้ายิ่งการต้องมารับผิดชอบโดยที่เราไม่มีเครื่องไม้เครื่องมือ ไม่มีกระบวนการจัดการเราจะทำอย่างไร มันเป็นภาระสำหรับประชาชนหรือผู้บริโภค

พอเรามองว่าการต้องมารับผิดชอบผลของการบริโภคของเราเองมันเป็นภาระ สำหรับเรา…พอเป็นภาระ….เราก็จะรับผิดชอบผลจากการบริโภคเหล่านั้นแบบทำให้มันเสร็จๆ ให้มันพ้นความรับผิดชอบของเราไป

ภาระ มักจะตามมาแค่การทำให้มัน เสร็จๆ

แต่ผมอยากบอกว่าการทำแค่ให้มันเสร็จๆ มันเป็นการส่งต่อภาระของเราไปให้คนอื่น ซึ่งสุดท้ายปลายทางของภาระนั้นๆ ก็จะตกไปที่คนอื่น ไปที่พื้นที่สาธารณะหรือสิ่งแวดล้อมรวม ซึ่งมันก็คือโลกที่เราอยู่

วันนี้ผมอยากชวนเพื่อนๆ มาเปลี่ยน “ภาระ” ที่แค่ทำให้มันเสร็จๆ กลายมาเป็นการทำ “ภารกิจ” ทำให้มันสำเร็จ ก่อนส่งต่อภารกิจไปให้คนอื่น หรือส่งไปพื้นที่สาธารณะหรือสิ่งแวดล้อมรวม

เราแค่ทำภารกิจต่างๆ ที่จะรบกวนโลกให้น้อยลง

ตั้งใจทุกเช้าหลังตื่นนอน ก่อนลุกขึ้นจากที่นอนลองวางแผนการใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างเข้าใจบริบทของโลก เช่น

เราจะเดินทางไปไหน ไปอย่างไร การไปทำงานเราเลือกเส้นทางและวิธีเดินทางที่รบกวนโลกให้น้อยลงได้แค่ไหน

เราจะใข้ไฟฟ้าเราสามารถเลือกแหล่งที่มาของไฟฟ้าว่ามาจากพลังงานทางเลือกที่รบกวนโลกให้น้อยลงได้อย่างไร เราปิดสวิทต์ไฟฟ้า ในบ้าน ในที่ทำงานแล้วหรือยัง

เราจะบริโภคอะไร อาหารเช้าเราจะทานอะไร เราจะพกกระติกน้ำ ถุงผ้า ตะเกียบ ช้อน กล่องใส่อาหาร เครื่องมือส่วนตัวในการบริโภค เพื่อลดการใช้ภาชนะและอุปกรณ์ทานอาหารแบบครั้งเดียวทิ้งหรือใช้ครั้งเดียว

เราจะซื้อของเฉพาะสินค้าที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมไม่สร้างภาระทั้งก่อนและหลังบริโภค

และอีกหลากหลายกิจกรรมในแต่ละวันที่เพื่อนๆ ต้องเผชิญ ถ้าเราเปลี่ยนการส่งต่อภาระแบบทำให้เสร็จๆ ขอไปที เป็นการวางแผนทำภารกิจในแต่ละวันให้สำเร็จ

ถ้าทุกคนคิดและทำตามนี้ได้ ผมเชื่อว่าเราจะอยู่บนโลกใบนี้ไปได้อีกนานแสนนานและไม่เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเลย

มาเปลี่ยน “ภาระ” เป็น “ภารกิจ” กันนะครับ

ป.ล. ถ้าเพื่อนๆ มีภารกิจดีๆ แนะนำเข้ามา ภารกิจนั้นเข้าตา เรามีของที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมอบให้ด้วยนะครับ

สินชัย เทียนศิริ (คนสามัญประจำโลก)

เกี่ยวกับ admin

นายสินชัย เทียนศิริ ใช้นามปากกาว่า "คนสามัญประจำโลก" ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง : ผู้อำนวยการสถาบันการจัดการบรรจุภัณฑ์และรีไซเคิลเพื่อสิ่งแวดล้อม (TIPMSE) สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (F.T.I.) มีประสบการณ์ด้านสิ่งแวดล้อมตั้งแต่ปี 2533 กับบทบาทคณะทูตรักเจ้าพระยากับตาวิเศษ (รองชนะเลิศอันดับสอง ฝ่ายชาย) เป็นจุดเริ่มต้นให้ก้าวเข้าสู่บทบาทนักรณรงค์และวิทยากรบรรยายเรื่องการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมให้เป็นมิตรกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะเรื่องการจัดการขยะ (สิ่งเหลือใช้) และการจัดการน้ำ สร้างบล๊อคแสนเพลิน SAN Plearn เพราะอยากถ่ายทอดและแบ่งปันประสบการณ์ที่ตกผลึกจากการลงมือทำและลงสัมผัสการทำงานจริงในพื้นที่ ผ่านการเขียนเล่าเรื่องในรูปแบบ Play + Learn = Plearn เพลิน ในภาษาไทย ชีวิตที่มี Passion ทำให้ทุกวันที่ได้ออกไปบรรยายไปถ่ายทอดเรื่องดีๆ แก่ชุมชนและคนในสังคม ไปด้วยความเพลิดเพลิน แสนสนุกและแสนเพลินจริงๆ ก้อง สินชัย เทียนศิริ (คนสามัญประจำโลก) ๒๙ กันยายน ๒๕๖๑
เรื่องนี้ถูกเขียนใน อ่านเพลิน และติดป้ายกำกับ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *